Jurian Van Parys: ‘Ontmasker de kerels met bivakmutsen in het stadion’
Koning Voetbal is dood, leve Koning Voetbal. Het WK is nog maar net voorbij, of de nieuwe voetbalcompetitie wordt dit weekend al afgetrapt. Hopelijk wordt het een feest. Daarom heb ik een urgent verzoek voor onze clubs en overheden. Gemaskerde mensen horen niet thuis in een stadion. Ontmasker hen en spaar de gewone supporter van buitensporige, biometrische controles.
Recht Op Doel Af (RODA) en Alles Door Oefening (ADO) klinken de sprekende namen van de elftallen van Kerkrade en Den Haag in Nederland. Voetbal is een geluksspel, nuanceert mijn echtgenote. Zij kan het spelletje beter relativeren dan ik. Vrouwlief heeft mij nog geen enkele keer vergezeld op de tribune. Ze vermijdt liever om mij in die omstandigheden gade te slaan. Dat is een wijze inschatting want de emoties lopen er al eens hoog op.
De beleving rond voetbal is markant. Symbolen, truitjes en vlaggen doen ertoe. In felle kleuren en op grote schaal. Vroeger zo fout, nu dragen zelfs hippe vogels voetbaltruitjes. Voor de geestdriftige supporter liggen euforie en frustratie dicht bij elkaar.
Mijn uitdaging en feitelijke kwelling is dat het, als Buffalo, voelt alsof mij voor tien beurten frustratie slechts één portie euforie gegund is. Gedeelde vreugde doet veel deugd. De unieke aantrekkingskracht is de omvang van de ervaren euforie die niet in woorden uit te drukken is.
Waar het zeker niet om zou mogen draaien is geweld. Ook het afgelopen voetbalseizoen heb ik ze bij vele thuismatchen met eigen ogen zien verschijnen: een dozijn met bivakmuts gemaskerde ‘supporters’, zwaaiend met Bengaals vuur, op de familietribune van AA Gent. Een misdrijf, met verzwarende omstandigheid van gezichtsbedekking, waar niet wordt tegen opgetreden.
De snoodaard die enkele jaren geleden, vlak aan mijn voeten, een petard liet ontploffen, heb ik flink de les gespeld. Omdat ik niet goed hoor aan één oor, maakte ik hem duidelijk dat ik mijn andere, goede oor liefst zo lang mogelijk vrijwaar.
Zonder hooligans ben ik ervan overtuigd dat meer kinderen, vrouwen en mannen een abonnement of kaartje voor het voetbal zouden kopen. Clubs lijken schrik te hebben van hun eigen harde supporterskernen. Hooligans komen te makkelijk weg met hun crimineel gedrag.
Naar mijn ervaring worden gemaskerde supporters in de tribunes nooit aangesproken om hun bivakmuts uit te doen of zich te identificeren. Zij gaan ongestoord hun gang. Een min-min-situatie waarbij clubs en de overgrote meerderheid van voorbeeldige supporters verliezen.
De regering keurde op 18 juli een nieuwe voetbalwet goed. Ik verwelkom de strengere straffen voor hooligans maar pas voor buitensporige, biometrische toegangscontrole voor alle supporters. Dit is de controle van je handpalm om het stadion te mogen betreden. Dit roept vele vragen over privacy op. Het is niet fijn dat je je abonnement niet meer mag doorgeven aan een vriend of familielid. Mijn oproep is dat kerels met een bivakmuts niet langer met rust worden gelaten maar ontmaskerd.
Ik kijk uit naar de belangrijkste bijzaak, in een vol stadion, en een mooie Europese trip met AA Gent.
Bron: De Morgen.